Merhaba;
Hayatımın o kadar ''Hadi canım bu kadarda değil! '' dönemindeyim ki. Her an kendimi sorguluyorum. Acaba ben mi hatalıyım? Ben mi yanlış düşünüyorum? Ben mi abartıyorum?
Ama bakıyorum ki her geçen gün söylenenler,yazılanlar,çizilenler,davranışlar,riyakarlıklar...
İnsanlar için verdiğiniz emek,değer,zaman gerçekten anlamsızmış. Şimdi yazıyı okuyanlar ''kime söylüyor acaba?'' diye düşünürken ben yardımcı olayım. İyi insan olmayı başaramayan herkese bu cümlelerim. Sana,bana,ona. Size,bize,onlara. Evet ta kendisi kendime de! En çokta kendime. Niye mi?
Kendimce o kadar çok haklı olduğum nokta,o kadar çok haksızlığa uğradığım anlar var ki. Yinede neden bunları yaşamak için çaba sarf ediyorum diye kızıyorum.
Görüyorsun, bakma!
Okuyorsun, görme!
Duyuyorsun ,dinleme!
Gidiyorsun, gitme!
Zaten değmeyecekken neden bu kadar emek veriyorsun. Ben bu kadar kötüysem neden etrafımda bu kadar güzel yürek var diyorum. Demek ki zorlayan taraf ben değilmişim. Birazda suçlamayı bırakıp kendinizi dinlerken bulsanız? Zamana yayılanlara bir baksanız aslında şeytanlaşmış yüreğinizi biraz ritme sokarsınız.
Ben artık görmüyorum,duymuyorum,bilmiyorum dedikçe ısrarla gör,duy,bil ve bizi yerin dibine sok diye ısrar edenlere:
Belki buradan denk gelir okursanız. Evet sizi artık görüyorum,duyuyorum ve biliyorum. Ama sizin görmemi duymamı ve bilmenizi istediğiniz gibi değil! Sadece kendi bildiğim ve öğrendiğim gibi.
Biliyor musunuz o kadar zor zamanlardan geçtim ki? Çok düştüm,çok çabaladım ve her defasında ayağa kalkmayı başardım. Hatta bir öncekinden daha güçlü.Siz sadece bakar iç geçirir ve hasetliğinize devam edersiniz. Zorlamayın bir başkası gibi olmanız için onun kadar emek verip,güzel düşünmeniz lazım.
Yazarken hiç öfkelenmiyorum. Ne güzel değil mi? Sakince düşüncelerimi yazıma dökebiliyorum. Deneyin gerçekten belki başarabilirsiniz.
He birde isteseniz de başaramayacaklarınız var. Ne gibi mesela mükemmel bir eş,doğru yetiştirdiğim bir evlat. Hep yanımda,yöremdeler. Beni hep destekleyip sevgileri ile ödüllendirdiler.
Boş oyunlarınız için harcayacağınız zamanını daha iyi şeyler için değerlendirin. Hayat her saniye paylaştığınız gibi mükemmel değil. Görmemek için kör olmak lazım. Evet benimde zor zamanlarım oluyor o zamanlarımı da yansıtıyorum,paylaşıyorum. Çünkü insanım! Bak kan kusup kızılcık şerbeti içtim diye bir dünya yok.
Son olarak yaşattığınızı yaşayın derken yaşadığınızı ve yaşayacağınızı biliyorum. Bazıları için zaman var. Sadece bekliyorum ;)
Hayatımın o kadar ''Hadi canım bu kadarda değil! '' dönemindeyim ki. Her an kendimi sorguluyorum. Acaba ben mi hatalıyım? Ben mi yanlış düşünüyorum? Ben mi abartıyorum?
Ama bakıyorum ki her geçen gün söylenenler,yazılanlar,çizilenler,davranışlar,riyakarlıklar...
İnsanlar için verdiğiniz emek,değer,zaman gerçekten anlamsızmış. Şimdi yazıyı okuyanlar ''kime söylüyor acaba?'' diye düşünürken ben yardımcı olayım. İyi insan olmayı başaramayan herkese bu cümlelerim. Sana,bana,ona. Size,bize,onlara. Evet ta kendisi kendime de! En çokta kendime. Niye mi?
Kendimce o kadar çok haklı olduğum nokta,o kadar çok haksızlığa uğradığım anlar var ki. Yinede neden bunları yaşamak için çaba sarf ediyorum diye kızıyorum.
Görüyorsun, bakma!
Okuyorsun, görme!
Duyuyorsun ,dinleme!
Gidiyorsun, gitme!
Zaten değmeyecekken neden bu kadar emek veriyorsun. Ben bu kadar kötüysem neden etrafımda bu kadar güzel yürek var diyorum. Demek ki zorlayan taraf ben değilmişim. Birazda suçlamayı bırakıp kendinizi dinlerken bulsanız? Zamana yayılanlara bir baksanız aslında şeytanlaşmış yüreğinizi biraz ritme sokarsınız.
Ben artık görmüyorum,duymuyorum,bilmiyorum dedikçe ısrarla gör,duy,bil ve bizi yerin dibine sok diye ısrar edenlere:
Belki buradan denk gelir okursanız. Evet sizi artık görüyorum,duyuyorum ve biliyorum. Ama sizin görmemi duymamı ve bilmenizi istediğiniz gibi değil! Sadece kendi bildiğim ve öğrendiğim gibi.
Biliyor musunuz o kadar zor zamanlardan geçtim ki? Çok düştüm,çok çabaladım ve her defasında ayağa kalkmayı başardım. Hatta bir öncekinden daha güçlü.Siz sadece bakar iç geçirir ve hasetliğinize devam edersiniz. Zorlamayın bir başkası gibi olmanız için onun kadar emek verip,güzel düşünmeniz lazım.
Yazarken hiç öfkelenmiyorum. Ne güzel değil mi? Sakince düşüncelerimi yazıma dökebiliyorum. Deneyin gerçekten belki başarabilirsiniz.
He birde isteseniz de başaramayacaklarınız var. Ne gibi mesela mükemmel bir eş,doğru yetiştirdiğim bir evlat. Hep yanımda,yöremdeler. Beni hep destekleyip sevgileri ile ödüllendirdiler.
Boş oyunlarınız için harcayacağınız zamanını daha iyi şeyler için değerlendirin. Hayat her saniye paylaştığınız gibi mükemmel değil. Görmemek için kör olmak lazım. Evet benimde zor zamanlarım oluyor o zamanlarımı da yansıtıyorum,paylaşıyorum. Çünkü insanım! Bak kan kusup kızılcık şerbeti içtim diye bir dünya yok.
Son olarak yaşattığınızı yaşayın derken yaşadığınızı ve yaşayacağınızı biliyorum. Bazıları için zaman var. Sadece bekliyorum ;)
